بره موم ایرانی

بره موم یک ماده صمغی چسبناک وکهربایی است که توسط زنبورها از جوانه و شیره درختان خاص مانند سپیدار، غدار، غات، اکالیپتوس، شاه بلوط، تبریزی، نارون، سوزنی‌برگ‌ها، فندق و بید جمع آوری می شود. زنبور ها به کمک پاهای عقب و قطعات دهانی شیره و یا صمغ درختان را جدا کرده و آن ها را به شکل حبه ای در می اورند.

زنبورها برای حمل این حبه ها تا رسیدن به کندو آن ها را در سبد گرده گل نگهداری می کنند.بره موم در طول تولید با آنزیم های زنبورعسل، موم وگرده گل غنی می شود.این ماده از ترکیباتی مانند انواع ویتامین ها، مواد معدنی و قند تشکیل شده است. گفته می شود که ترکیبات دیگری مانند فلاونوئیدها و اسیدهای هیدروکسی سینامیک نیز در این ماده یافت شده است. بره موم به عنوان “بتونه” برای پوشاندن داخل کندو به منظور عایق کردن و ضدعفونی کردن آن عمل می کنند. از نظر ریشه‌شناسی، «بره موم» به معنای «دفاع از شهر» است، زیرا این ماده امکان کوچیک کردن دهانه‌های کندو را قبل از زمستان فراهم می‌کند. بنابراین از رشد میکروارگانیسم ها (باکتری ها، ویروس ها، کپک ها) جلوگیری می کند.

در واقع در دوران باستان، مصری ها از این ماده برای مومیایی کردن مردگان استفاده می کردند، زیرا دارای خواص ضد قارچ و ضد باکتریایی است. علاوه بر این، خود زنبورها نیز تا حدودی از بره موم به همان شیوه استفاده می کنند. آنها حیوانات کوچکی را که وارد کندو می شوند و قادر به بیرون راندن آنها نیستند مومیایی می کنند تا از تجزیه آنها و تکثیر باکتری ها جلوگیری کنند.امروزه نیز با توجه به خواصی که داراست میتواتن برای درمان بسیاری از بیماری ها از ماده بهره برد که در ادامه به آن می پردازیم..
توجه داشته باشید که بره موم را نمی توان بدون عصاره گیری مصرف کرد زیرا قابل هضم نیس و باعث مشکلات گوارشی می شود.